Eind november trokken we met het team van Mijn Aarde naar Antwerpen voor een inspirerende ontmoeting met Katrien Schaubroeck.
Als hoogleraar filosofie aan de Universiteit Antwerpen staat ze bekend om haar werk rond meta-ethiek, morele psychologie en de filosofie van de liefde. Daarnaast schreef ze het recent verschenen De groene dood, een krachtig en toegankelijk boek dat de lezer meeneemt in de wereld van duurzame en milieuvriendelijke uitvaartpraktijken.
In De groene dood verkent Schaubroeck hoe we op een respectvolle én ecologisch bewuste manier afscheid kunnen nemen, en hoe nieuwe vormen van lijkbezorging ons doen stilstaan bij de relatie tussen mens en natuur. Het boek past perfect binnen de groeiende maatschappelijke interesse in alternatieve, groene rituelen rond het levenseinde.
Een verdiepend gesprek in een kantelmoment
Ons gesprek met Katrien bood een waardevolle reflectie op de plaats van terramatie binnen het bredere ethische en maatschappelijke kader.
Hoewel we niet dieper ingaan op de specifieke inhoud van onze uitwisseling, kunnen we wel zeggen dat het bijzonder verrijkend was om samen te spreken over de filosofische, ethische en sociale vragen die deze vernieuwende uitvaartpraktijk oproept.
Wat duidelijk werd: Vlaanderen bevindt zich op een scharniermoment. Waar terramatie enkele jaren geleden vooral een theoretische denkoefening was, groeit het nu uit tot een realistisch toekomstscenario, gedragen door wetenschappelijk onderzoek, maatschappelijke interesse en een groeiend verlangen naar duurzame alternatieven.
Terramatie: een beweging die groeit
De laatste jaren kwamen er belangrijke ontwikkelingen die de mogelijke invoering van terramatie dichterbij brengen. Onderzoek uit het buitenland inspireert, terwijl Vlaamse wetenschappers, beleidsmakers en betrokken organisaties steeds vaker de handen in elkaar slaan om de haalbaarheid van deze natuurlijke uitvaartmethode te onderzoeken.
VZW Mijn Aarde speelt hierin een neutrale, verbindende rol: wij brengen experten, onderzoekers, beleidsmakers en sectorpartners samen om kennisuitwisseling te stimuleren en het debat open, helder en wetenschappelijk gefundeerd te houden.
Wat vandaag vooral opvalt, is het toenemende maatschappelijk draagvlak. Steeds meer mensen stellen zich de vraag hoe het afscheid van een dierbare — of van zichzelf — een zorgzame, betekenisvolle én ecologische keuze kan zijn.
Naar een toekomst van bewuster afscheid nemen
De komende maanden worden cruciaal. Nieuwe onderzoeksresultaten, mogelijke proefprojecten en een verscherpt maatschappelijk debat zullen bepalen hoe Vlaanderen verder vormgeeft aan terramatie als duurzame en ethisch verantwoorde uitvaartmethode.
Wat ons betreft is de richting duidelijk:
Samen bouwen we aan een toekomst waarin 'terug naar de aarde' niet alleen symbolisch, maar ook praktisch mogelijk wordt — op een veilige, menswaardige en natuurvriendelijke manier.